ﻭﺑﻼﮒ ﺭﺳﻤﯽ م.ا (مِه)

درباره وبلاگ

بایگانی

دسته‌بندی

فهرست

‌پیوست

نویسندگان

ابر برچسب‌ها

لینک‌های روزانه

آمار وبلاگ



Admin Logo
themebox Logo
google-site-verification: google91dcd585aebc87c6.html


نویسنده :م. ا (مِه)
تاریخ:شنبه 18 آذر 1396-08:18 ب.ظ

واقعﮔﺮﺍﻳﯽ (۱۸)


 دنبالۀ گغتار:
  
 آغازهﻫﺎﯼ ادبی در چین باستان، با مضامینی؛ چون حکمت و آیین، نخست به رسم سخنوران و سرودخوانان، بصورت شفاهی و گفتاری شکل گرفت…، سپس زمان، صیقل زد! و  آن را در جلوهﻫﺎﻳﯽ درخشان و با زبانی نوشتاری پیوند و پرورش داد؛ آنگونه که ادبیات چین با ساختاری کلاسیک (در دورۀ بهار و پاییز≈) پیدا و تعریف شد…
  
 درواقع ساختار ادبیات در چین، نخست با بازگردان گفتهﻫﺎ و متون باستانی، کارها و نوشتهﻫﺎﯼ اندیشمندان و فیلسوفانی چون کنفوسیوس، ﺩﺭ قالبﻫﺎﻳﯽ ﺍﺯ شعر و نثر، و بر پایۀ ویژگیﻫﺎ، نوع و گونه زبان و فرهنگ چینی پای گرفت، و آنچه در روند پیشرفت این ادبیات رخ داد، بیشتر یک فرآیند و پروسهﺍﯼ بود همراه با تحولات و دگرگونیﻫﺎﯼ کمی و کیفی، روییده از شرایط عینی، آداب و روحیات ویژه هر دوران که درنهایت منجر به پیداییِ خودجوش سبکﻫﺎ، قالبﻫﺎ، و ژانرهای ادبی¹ گوناگون شد….
 بطور معمول در هر جغرافیای خاص؛ سلیقهﻫﺎﯼ ادبی، سبکﻫﺎ، قالبﻫﺎ و ژانرها، رویهمرفته و در پیوندی تنگاتنگ، انواع و اشکال ادبی هر دوران را میﺳﺎﺯﻧﺪ. چنین اشکالی اگرچه برخوردار از ساختاری با ویژگیﻫﺎی عمومی و یا فرابومی باشند، ولی میان هر یک از آنها با فرهنگِ بوم، قوم و سرزمین خویش، یک پیوستگی ژرف و بنیادی وجود دارد که بر این مبنا، ساختارش شناسایی و تعریف میﺷﻮﺩ…، و لذا تعاریف و دستهﺑﻨﺪﯼهای از پیش تعیینﺷﺪﻩ، سیستماتیک و فرامرزی، هیچﮔﺎﻩ نخواهد توانست حقیقت این ماجرا را آنگونه که هست، نشان و گواهی دهد….

 و اما شعر: 
 ادبیات شعری در چین، بطورکلی به چهار گروه از انواع کلان، تقسیم میﺷﻮﺩ: شی² ـ فو³ ـ ثو (ثی)⁴ ـ شیِن شی،⁵ که سهﺗﺎﯼ اولی در شمار اشعار کلاستیک، و آخری، شعر امروزی و یا آزاد است. 'شی' در لغت به معنی شعر است و خود نیز در دو دسته با نامﻫﺎﯼ گوتیشی⁶ (شعر باستان، از ابتدای هزاره نخست پیش از میلاد) و جینتیشی⁷ (شعر نوین در دوره دودمان تانگ، یا تانگشی) جدا میﺷﻮﺩ…، 'فو' در ﻣﻔﻬﻮﻡ، دلالت بر ویژگی شعری دارد و در واقع یک نثر مسجعی است که ظهورش در دوره دودمان جو، و پیشرفتش در دوره دودمان هان بوده است…،  'ثو' در ﺍﺻﻄﻼﺡ به مفهوم 'متن آهنگ' است و در اصل یک سنت کلاسیک شعریﺳﺖ که بر پایه الگوهای ریتمیِ آهنگﻫﺎﯼ رایج ساخته شده است.... هر یک از انواع، دربرگیرنده سبک، قالب و ژانر یا ژانرهای گوناگونی است که گاه در انواع دیگر نیز کاربرد دارد و از اینرو با نام یک سبک یا قالب و یا ژانر نیز شناخته میﺷﻮد… به استثنای شعر امروزی یا آزاد که ساختار تعریفﺷﺪهﺍﯼ ندارد و در اصل، تلفیقی از شعر بومی و شعر غربیﺳﺖ، بقیه انواع، واجد ساختار شعری تقریباً معین و مشخصی هستند….  ← ص ۲


دنباله گفتار ← ص ۲


نظرها() 

دنبالک‌ها: واژهﻧﺎﻣﻪ ۲ 



  • تعداد صفحه‌ها :4
  • 1  
  • 2  
  • 3  
  • 4